Izabela powoli otworzyła oczy, usiadła i oparła się o ścianę. Przeniosła swój wzrok na Gregora który siedział obok i wkładał kartę do aparatu.
"oo, już wstałaś?"
"jak widać" Izabela się uśmiechnęła.
"a więc dziś jedziemy na zakupy? pomożesz mi wybrać prezenty. może być?" Gregor spojrzał na Izabelę.
"z miłą chęcią". Izabela założyła na siebie te same ubrania co wczoraj i zeszła na dół z Gregorem na śniadanie które przygotowała mama Gregora. Eliza też wyła na śniadaniu.
Po śniadaniu Izabela i Gregor powędrowali na górę. Izabela założyła na siebie podziurawione szare jeansy, granatowy lekki sweterek i zmieniła bieliznę. Gregor włożył na siebie czarne rurki z krokiem i jasno niebieską koszulę której całkiem nie dopiął. Potem razem wybrali się do centrum handlowego by pokupować prezenty na jutrzejszą wigilię.
Do domu wrócili już przed wieczorem z masą różnych prezentów dla wszystkich. Izabela kupiła dla Gregora zegarek marki Marca Jacobsa który wydaję się mu podobać lecz zrobiła to dyskretnie więc Gregor o tym nie wie. Gregor zamiast tego kupił Izabeli srebrny pierścionek z Tiffany & Co. Był to znak nieskończoności a w środku wygrawerowane były ich inicjały. Oboje kupili sobie dość drogie prezenty.
"Izabela pójdziesz gdzieś ze mną?" Spytał Gregor spoglądając na nią. Izabela kiwnęła głową. Ubrali się i wyszli na dwór, Izabela szła w ciszy za Gregorem. Szli pod jakąś górę.
Po 30 minutach piechoty w zimnie Gregor stanął i spojrzał na Izabelę.
"Zamknij oczy" Izabela nie wiedząc o co chodzi zrobiła to o co ją poprosił chłopak, zasłonił jej jeszcze oczy rękami i poprowadził do przodu. Izabela uśmiechała się podekscytowana. Po chwili Gregor zabrał ręce z jej oczu. Izabela otworzyła w oczy i ujrzała małe ognisko, obok niego koc z jedzeniem, duży bukiet róż a za? za był przepiękny widok zachodzącego słońca. Izabela odwróciła się do Gregora szeroko uśmiechając się.
"zrobiłeś to wszystko dla mnie?" ugryzła się w usta.
"tak, ponieważ chciałbym cię o coś zapytać." Izabela przytaknęła głową uśmiechnięta. "czy oficjalnie zostaniesz moją dziewczyną?" Izabeli uśmiech stał się jeszcze szerszy. Stanęła na palcach i go pocałowała słodko w usta. "taka odpowiedz wystarczy?" Uśmiechnęła się po pocałunku, wtedy to Gregor się przybliżył i ją pocałował namiętnie. "nawet nie wiesz jaka to ulga teraz kiedy mogę cię całować ile chcę i kiedy chcę" Spojrzał na nią Gregor. Usiedli sobie na kocu i zaczęli jeść to co Gregor przygotował. Potem Izabela położyła się kładąc głowę na kolanach Gregora, ten się schylił i ją pocałował w usta.
"nie mogę uwierzyć w to że jesteś tak oficjalnie mój, że mogę cię całować ile chce i kiedy chce wszędzie, po prostu szczęście mnie rozpiera od środka" Powiedziała Izabela patrząc Gregorowi w oczy i się uśmiechając.
"nie mogę uwierzyć że zajęło ci to ledwo dwa tygodnie by się we mnie zakochać"
"cuda się zdarzają misiek" Izabela się podniosła i dała Gregorowi długiego i namiętnego buziaka.
Potem oboje wstali i zaczęli sprzątać po sobie, Izabela splotła ich ręce i tak wrócili do domu.
Weszli do domu niosąc ze sobą śmiech, zostawili rzeczy i poszli na górę do ich pokoju. Oboje się rozebrali, Gregor położył się w swoim łóżku a Izabela wślizgnęła się pod jego kołdrę. Gregor objął ją a Izabela splotła ich ręce. I tak oboje wypełnieni szczęściem powoli usnęli mając siebie w rękach.
"Kochanieeee, wesołych świąt" Gregor położył małe pudełeczko ze złotą kokardką obok Izabeli. U nich jest taka tradycja, że prezenty daje się rano, potem rodzinne śniadanie, wszyscy spędzają czas razem, robią obiad, jedzą obiad w miłej atmosferze, potem spędzają czas razem, a potem wszyscy przygotowują wielką kolację. Po kolacji zazwyczaj Gloria się zbiera ze swoim mężem i córką do ich rodziców, Lucas w tym roku też idzie do Elizy po kolacji i tam nocuję. Więc w domu zostają tylko Gregor i Izabela. Izabela otworzyła jedno oko, zauważyła uśmiechniętego się Gregora i usiadła. Przywitała go buziakiem w policzek. Po chwili dopiero zauważyła małe pudełeczko. Spojrzała się na Gregora.
"to dla mnie?"
"tak, taki mały upominek na święta"
"schlieri, nie musiałeś" Izabela go przytuliła. Gregor siedział uśmiechnięty a Izabela wzięła pudełeczko w ręce. Rozwiązała kokardkę i zdjęła pokrywkę. Izabela nie mogła uwierzyć własnym oczom, wyjęła pierścionek i ilustrowała go wzrokiem chwilę, aż dostrzegła inicjały w środku. 'GS & IM'. Spojrzała na Gregora a w jej spojrzeniu można było dostrzec szczęście. Takie samo jak wczoraj, kiedy to oficjalnie Gregor ją poprosił o bycie jego dziewczyną. Takiego szczęścia nie było w jej oczach i duszy od już wielu lat.. Przytuliła Gregora mocno i złożyła na jego ustach pocałunek. Dała mu pierścionek w rękę.
"założysz?" uśmiechnęła się szeroko. Gregor wsadził pierścionek na palec zaręczynowy. Izabela jeszcze raz go przytuliła a potem pobiegła do swojej walizki i wyjęła małe czerwone pudełko ze srebrną kokardką.
"masz dla mnie prezent? nie spodziewałem się tego, kiedy go kupiłaś?" Gregor był lekko z szokowany.
"jasne że tak. wczoraj" Izabela dała mu pudełeczko. Gregor podekscytowany je otworzył, a jego oczy się zaświeciły kiedy zobaczył co było w środku.
"boże Izabela, nie musiałaś. pewnie wydałaś na to masę pieniędzy."
"a ty na pierścionek to nie?"
"kochanie, jestem skoczkiem zarabiam nie mało"
"dla ważnych osób warto wydawać misiu"
Pocałowali się jeszcze raz i się uśmiechnęli. Gregor wyjął zegarek i przyłożył do ręki.
"zapniesz go?" Spojrzał na Izabelę która przytaknęła i zapięła bransoletę od zegarka.
"wygląda ekskluzywnie" zaśmiał się Gregor.
"czyli trafiony prezent?" spojrzała na niego Izabela.
"bardziej już nie mógł, a twój?"
"na pewno nie mógł być" Dała buziaka i poszła się wykąpać. Po szybkim prysznicu wysuszyła i pokręciła końcówki włosów, zrobiła sobie naturalny makijaż i ubrała się w zieloną sukienkę. Gregor poszedł pod prysznic zaraz po niej. Na żelował sobie włosy, na siebie założył czarne jeansy z krokiem i czerwono-zieloną koszulę. Popryskał się perfumami i wszedł do pokoju gdzie siedziała Izabela przy laptopie. Uśmiechnęła się kiedy schlieri wyszedł. Nagle do pokoju wpadła mama Gregora, była ubrana w śliczną niebieską sukienkę.
"dzień dobry kochani" powiedziała patrząc na Izabelę i Gregora który usiadł obok Izabeli i ją objął.
"na prawdę ślicznie pani wygląda w tej sukience" powiedziała radosna Izabela.
"oh, dziękuję ci kochanie. mów mi proszę Angelika." Angelika się uśmiechnęła.
"oczywiście" Izabela się uśmiechnęła.
"wow, skąd taki piękny zegarek?" Spytała Angelika uśmiechając się.
"prezent od mojej pięknej dziewczyny" powiedział Gregor całując Izabelę w policzek, Izabela się uśmiechnęła szeroko.
"o mój boże, gratulacje. życzę wam wszystkiego szczęścia na świecie. tak się cieszę, witaj w rodzinie Izabelo" Izabela wstała i przytuliła mocno Angelikę.
"dziękuję" Izabela z powrotem usiadła, Angelika przytuliła Gregora i dała mu buziaka w policzek.
"no synku, nareszcie masz porządną dziewczynę" Zaśmiała się Angelika.
"a teraz chodźcie na śniadanie" dodała jeszcze i wyszła z pokoju. Gregor przewrócił oczami.
"misiek kiedy wyjeżdżamy?" Izabela spojrzała na schlieriego.
" dzień po drugim dni świąt, idziemy?" Izabela kiwnęła głową, wstała z łóżka i oboje zeszli na dół. Na dole już wszyscy czekali Angelika i Paul, Gloria, Sophie i Tobias, Lucas i Eliza i już był Gregor z Izabelą. Wszyscy zasiedli do stołu w dobrym humorze i miło się wszystkim rozmawiało. Izabela siedziała między Gregorem a Lucasem.
"to cym się zajmujesz Izabelo?" spojrzał na nią Lucas i się lekko uśmiechną.
"na chwilę obecną jestem fotografem dla FIS, a potem mam zagwarantowaną pracę w kierunku turystyki dzięki studiom, a ty?" Izabela rzuciła wzrokiem na Lucasa.
"studiuję na adwokata. nie rozumiem, jak masz zagwarantowaną pracę?" Lucas spojrzał na Izabelę roztrzepany.
"studiowałam turystykę międzynarodową z dodatkowym kursem fotografii. ukończyłam studia z wystarczająco dobrymi ocenami że kiedy zechcę szkoła mi załatwia pracę związaną z turystyką w tym miejscu w Europie w którym chcę." Izabela się lekko uśmiechnęła.
"wow, to bardzo imponujące" powiedział Lucas a Eliza przytaknęła.
"a gdzie studiowałaś?" spojrzała się Eliza na Izabelę.
"w Barcelonie w Hiszpanii"
"to świetnie, pewnie umiesz hiszpański co?"
"Izabela? ona włada 5 językami płynnie, zdolna pani fotograf" Powiedział Gregor i jej dał buziaka w usta. Izabela się zaśmiała.
"a właśnie, gratulację! witaj w rodzinie Izabelo" powiedziała Gloria miło się uśmiechając w stronę Izabeli.
"oh, kurczę dziękuję wam że mnie tak miło przyjęliście" odpowiedziała.
potem spędzili miło dzień, dzieląc się prezentami, robiąc zdjęcia, wygłupiając się i rozmawiając. Koło 17 Gloria, Sophie i Tobias pojechali do rodziców Tobiasa a Eliza i Lucas zabrali się parę minut po nich. Koło 22 Izabela poszła na górę i zostawiła Gregora by pogadał trochę z rodzicami bez niej. Usiadła sobie przy laptopie na łóżku kiedy pokazało się przychodzące połączenie od Kamila. Izabela je zaakceptowała i na ekranie pojawił się Kamil który podobnie jak ona leżał w łóżku w prawdopodobnie dresach.
"hej malina, jak tam ci święta mijają?" Kamil się uśmiechnął.
"normalnie nie uwierzysz jak ci opowiem." Kamil spojrzał się na Izabelę z uśmiechem czekając na to co powie.
"a więc... dum dum daaa dum. jestem w związku" powiedziała Izabela podekscytowana.
"nie gadaj? GREGOR? O boże ten szczęściarz"
"no szczęściarz na pewno, w końcu ma mnie" Oboje wybuchli śmiechem.
"dał mi przepiękny prezent, ledwo co mogłam oddychać kiedy go zobaczyłam" Izabela pokazała pierścionek do kamery. "a w środku są nasze inicjały" Kamil się do niej uśmiechną.
"wow, jest prześliczny. a ty mu coś dałaś?"
"tak kupiłam mu zegarek marki Marc Jacobs, który mu się spodobał co mnie bardzo ucieszyło."
"to świetnie, nie gadaj zawsze trafiałaś z prezentami. poczekaj aż zobaczysz mój"
"nie, nie i jeszcze raz nie. i nie. nie mów mi że masz dla mnie prezent." Izabela się na niego spojrzała groźnym spojrzeniem.
"mam, wiem że też masz dla mnie." Kamil puścił jej oczko.
"idiota, musisz mnie aż tak dobrze znać?" zaśmiała się Izabela.
"muszę"
"idiota"
"wariatka"
"ja? gdzie tam... ty za co mendo"
"sierota"
"ciota"
"malinaaa"
"kamilutek" Zaśmiała się Izabela po małej wymianie ripost.
"nawet nie wiesz jak się cieszę że to z Gregorem jesteś, to jest na prawdę w porządku chłopak"
"cieszę się" Izabela się uśmiechnęła, akurat wtedy wszedł schlieri w samych spodniach i z koszulą w rękach.
"z kim rozmawiasz?" usiadł obok. "oo, cześć Kamil" Izabela się zaśmiała.
"hej schlieri. mam nadzieję że się zajmujesz dobrze moim skarbem"
"jak najlepiej" odpowiedział schlieri, Izabela przewróciła oczami.
"aj wy dwaj idioci" dodała po chwili. Izabela rozmawiała się po polsku z Kamilem i po niemiecku z Gregorem co musiało wyglądać komicznie.
"dobra kochani, ja już się zbieram. widzimy się za parę dni" Powiedział Kamil wysyłając im buziaka poprzez ekran, Izabela i Gregor się zaśmiali.
"papa wariat"
"pa malina"
Potem Kamil się rozłączył.
"jesteś zmęczona?" schlieri spojrzał na Izabelę.
"nie całkiem, lecz spędziłam na prawdę miły dzień z twoja rodziną"
"cieszę się że ci się podoba, widzisz jaki miałem dobry pomysł z przyjazdem tutaj"
"oj już cicho sieć" Izabela pocałowała go w usta słodko. Izabela odłożyła laptopa na szafkę i pociągnęła Gregora do siebie kładąc się do tyłu. Gregor całował ją z pasją a Izabela uśmiechała się poprzez pocałunek. Potem oboje się rozebrali, Izabela leżała na torsie schlieriego a on ją obejmował. Leżeli i rozmawiali o wszystkim i o niczym aż sen ich zabrał do krainy czarów.
--
kochani następny rozdział będzie już pełen akcji i powinien pojawić się już w weekend. Jestem mega podniecona ty rozdziałem i mam nadzieję że wy też ;)
Oczywiście gratulacje dla naszego lidera najlepszego Kamila który dziś w Wiśle zajął drugie miejsce, tak trzymać i liczymy na złoto w Zakopanym za dwa dni. Oczywiście nie można pominąć Janka który też oddał dwa dosyć dobre skoki, będzie lepiej następnym razem. Ja już zabieram się za następny rozdział i życzę wam miłego czwartku!
Specjalnie dla was;
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz