"Andii, skarbie" krzyknęła Izabela niemal rzucając się na chłopaka. Trzymali się w krótkim uścisku, Izabela złożyła pocałunek na policzku blondyna.
"Bela, jak miło cię widzieć! Słyszałem że pamięć wróciła, jak się czujesz?" Andreas się szeroko uśmiechną.
"dobrze, mam czasami małe bóle głowy ale poza tym jest okej, a ty?" uśmiechnęła się szeroko.
"żyję, trochę boli mnie noga czasami ale mam leki" powiedział uśmiechając się lekko, Izabela zdezorientowana poczuła jak ktoś się na nią rzucił i po chwili poczuła podłogę.
"MALINAAAAA" usłyszała dobrze jej znany głos, z austriackim akcentem.
"MORGIIII" Odwróciła się twarzą do niego i usiadła, Morgi ją wziął w ramiona i trzymał w ciepłym i długim uścisku.
"tak za tobą tęskniłem, nie możemy się rozstawać na tak długo, to jest zabronione od dziś" powiedział Morgi całując Izabelę w policzek, brunetka się zaśmiała. Po chwili w końcu korytarza ujrzała to na co tak długo czekała, tego do którego należało jej serce. Wstała z dywanu i pobiegła do chłopaka który stał i pokazywał szereg białych zębów. Wpadła mu w ramiona i złączyła ich usta w namiętny pocałunek. Kiedy się oderwała od chłopaka to się szeroko uśmiechnęła.
"tak bardzo tęskniłam za tobą, wiesz?" powiedziała patrząc mu w oczy. Jej oczy się świeciły jak gwiazdy i uśmiechała się szczerze. Gregor jeszcze raz złożył pocałunek na jej ustach.
"na pewno nie tęskniłaś za kimś tak jak tęskniłaś za mną" odezwał się głos z za Gregora. Uśmiech Izabeli jeszcze bardziej się powiększył i puściła ramiona Gregora, by wpaść w następne.
"Peter" powiedziała cichym głosem, wtuliła się w niego jak mała dziewczynka w starszego brata.
Peter dał jej całusa w policzek, i jeszcze raz przytulił do siebie. Gregor stał wpatrzony w swoją dziewczynę i przyjaciela, Morgi go stuknął w ramie i kiwną głową przecząco. Izabela się uśmiechnęła do Petera.
"oh, muszę ci pokazać zdjęcia które przerobiłam potem! na prawdę jestem z nich dumna, jestem pewna że ci się spodobają" Izabela zwróciła się ponownie do Petera. Peter uśmiechną się i pokiwał głową.
Wszyscy rozeszli się do swoich pokoi, Izabela poszła do siebie po okulary przeciw słoneczne i wyszła na taras z kubkiem gorącego cappuccino. Wyjęła swój telefon, zrobiła zdjęcie zachodu słońca nad górami i tłumu ludzi z różnych krajów. Dodała go na instagram podpisując "hello sochi #olympics #sochi #skijumping #view" Odłożyła telefon i odprężyła się na fotelu, wciągając świeże powietrze. Po chwili Izabela poczuła parę ciepłych rąk na oczach.
"hmm.. kto to może być?" zaśmiała się "skarbie..? peter? andi?" chwilę pomyślała.
"NIE NIE, WIEM! MÓJ OSIOŁ" krzyknęła głośno po polsku. Spojrzała w górę, a tam stała cała polska paczka i Kamil z bananem na twarzy. Wstała i przytuliła wszystkich a na koniec rzuciła się na Kamila, tak że oboje się przewrócili. Wybuchli śmiechem. Chłopaki weszli do środka. Izabela położyła głowę na torsie Kamila, a on ją objął, oboje leżeli i się wpatrywali w niebo w ciszy.
"pamiętasz jak tak kiedyś zawsze leżeliśmy?" spytał Kamil nie zabierając wzroku z nieba.
"jak bym mogła zapomnieć, to były jedne z tych najlepszych chwil" powiedziała Izabela cicho, uśmiechając się na wspomnienie.
"wtedy wszystko było inne, moje życie było całkiem inne." powiedziała poważnie.
"teraz jest lepiej?" spytał Kamil, patrząc na Izabelę.
"teraz? teraz nie mogę sobie wyobrazić lepszego życia, jest perfekt, chcę by tak zostało"
powiedziała szczerym i zmęczonym głosem.
"i tak będzie, ja zawsze będę przy tobie" powiedział Kamil uśmiechając się.
"ja przy tobie też, już cię nie opuszczę, nigdy więcej obiecuję"
Izabela złożyła pocałunek na policzku Kamila, oboje wstali i poszli do środka. Izabela poszła do pokoju Gregora. Weszła po cichu i położyła się obok niego, Schlieri siedział przy komputerze i dodawał post na swojego bloga. Izabela się wtuliła w jego ramie.
"obiecuję, że już nigdy cię nie opuszczę" szepnęła mu na ucho i pocałowała w usta.
------
Mamy nowy rozdział, przepraszam serdecznie za długą przerwę ale mam masę egzaminów narodowych na głowie które jeszcze się ciągnął do końca maja, potem już mm wakacje.. Ale teraz będę częściej dodawać!
Buziaki Monika :**
